Małżeństwo

1/ Termin ślubu należy zarezerwować w kancelarii parafialnej co najmniej na 6 miesięcy, przed planowaną jego datą (rezerwacje ślubu na kolejny rok przyjmujemy od października poprzedniego roku).

2/ Kandydaci do sakramentu małżeństwa zgłaszają się w kancelarii parafialnej, w celu spisania protokołu 3 miesiące przed planowaną datą ślubu (termin ten należy uzgodnić telefonicznie).

3/ Do spisania protokołu narzeczeni przynoszą następujące dokumenty: - dowody osobiste; - świadectwa chrztu św. z wpisem o bierzmowaniu; jeżeli chrzest miał miejsce poza parafią, w której planuje się ślub; dokument ten nie może być datowany wcześniej niż 6 miesięcy od planowanej daty ślubu; - świadectwa katechezy z ostatniej klasy szkoły średniej; - jeżeli narzeczeni mieszkają poza parafią planowanego ślubu, należy uzyskać zgodę proboszcza (jednego z kandydatów) na spisanie protokołu i pobłogosławienie małżeństwa; - potwierdzenie udziału w naukach przedmałżeńskich wraz z zaświadczeniem o odbyciu spotkań w Katolickiej Poradni Życia Rodzinnego (dokumenty te można donieść w terminie późniejszym); - potwierdzenie zawarcia małżeństwa w USC (chyba, że planowany jest tzw. ślub konkordatowy); - w przypadku wcześniej zawartego związku cywilnego i rozwodu, należy dostarczyć sentencję rozwodową (wyrok rozwodu z Sądu Cywilnego); - w przypadku wdowy/wdowca świadectwo śmierci wydane przez parafię, w której odbył się pogrzeb zmarłego współmałżonka.

4/ Po spisaniu protokołu: - w przypadku małżeństwa konkordatowego, narzeczeni donoszą zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego stwierdzające stan wolny narzeczonych oraz dokumenty do ślubu konkordatowego. Dokumenty te są ważne 6 miesięcy od dnia ich pobrania z USC. Można je otrzymać w dowolnym USC na terenie Polski /niezależnie od miejsca zamieszkania i zameldowania/; - składając powyższe dokumenty narzeczeni podają imiona i nazwiska 2 świadków; - zapowiedzi przedślubne.

5/ W przypadku narzeczonych spoza tutejszej parafii, którzy wszystkie formalności przedślubne załatwiają w parafii swojego miejsca zamieszkania, a zarezerwowali ślub w parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Brennej: - najpóźniej na 2 tygodnie przed planowanym ślubem narzeczeni donoszą tzw. Licencję, będącą podstawą zawarcia sakramentu małżeństwa; - dokumenty do ślubu konkordatowego (jak w punkcie 4).

6/ W dniu ślubu świadkowie przynoszą do zakrystii: - swoje dowody osobiste; - kartki potwierdzające spowiedź narzeczonych; - obrączki narzeczonych. Celebracja sakramentu małżeństwa - w obrządku łacińskim małżeństwo między dwojgiem wierzących katolików jest zazwyczaj zawierane podczas Mszy świętej, ze względu na związek wszystkich sakramentów z Misterium Paschalnym Chrystusa. W Eucharystii urzeczywistnia się pamiątka Nowego Przymierza, przez które Chrystus na zawsze zjednoczył się z Kościołem, swoją umiłowaną Oblubienicą, za którą wydał samego siebie. Słuszne jest zatem, by małżonkowie przypieczętowali swoją zgodę na wzajemne oddanie się sobie przez dar własnego życia, jednocząc się z ofiarą Chrystusa za Kościół, uobecnioną w Ofierze eucharystycznej, i przyjmując Eucharystię, ażeby skoro spożywają to samo Ciało i tę samą Krew Chrystusa, "tworzyli jedno ciało" w Chrystusie. Przyszli małżonkowie powinni więc przygotować się do celebracji swych zaślubin przez przyjęcie sakramentu pokuty. Łaska sakramentu małżeństwa - "Małżonkowie chrześcijańscy we właściwym sobie stanie i porządku życia mają własny dar Ludu Bożego" (Sobór Watykański II, konst. Lumen gentium 11). Właściwa łaska sakramentu małżeństwa jest przeznaczona dla udoskonalenia miłości małżonków i dla umocnienia ich nierozerwalnej jedności. Przez tę łaskę "podtrzymują się wzajemnie... z pomocą wiernej miłości, a przyjmowanemu z miłości do Boga potomstwu wpajają chrześcijańskie nauki i ewangeliczne cnoty" (Sobór Watykański II, konst. Lumen gentium, 41). Źródłem tej łaski jest Chrystus. "Jak bowiem niegdyś Bóg wyszedł naprzeciw swojemu ludowi z przymierzem miłości i i wierności, tak teraz Zbawca ludzi i Oblubieniec Kościoła wychodzi naprzeciw chrześcijańskim małżonkom przez sakrament małżeństwa" (Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 48), pozostaje z nimi, daje im moc pójścia za nim i wzięcia na siebie swojego krzyża, podnoszenia się po upadkach, przebaczania sobie wzajemnie, wzajemnego noszenia swoich ciężarów (Por. Ga 6, 2). Pomaga im, by byli "sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej" (Ef 5, 21) i miłowali się miłością nadprzyrodzoną, delikatną i płodną. Dobra i wymagania miłości małżeńskiej - "Miłość małżeńska zawiera jakąś całkowitość, w którą wchodzą wszystkie elementy osoby - impulsy ciała i instynktu, siła uczuć i przywiązania, dążenie ducha i woli. Miłość zmierza do jedności głęboko osobowej, która nie tylko łączy w jedno ciało, ale prowadzi do tego, by było tylko jedno serce i jedna dusza. Wymaga ona nierozerwalności i wierności w całkowitym wzajemnym obdarowaniu i otwiera się ku płodności. Jednym słowem chodzi o normalne cechy charakterystyczne dla każdej naturalnej miłości małżeńskiej, ale w nowym znaczeniu, gdyż sakrament nie tylko je oczyszcza i wzmacnia, ale wynosi tak, że staje się wyrazem wartości prawdziwie chrześcijańskich" (Jan Paweł II, adhort. apost. Familiaris consortio, 13). Jedność i nierozerwalność małżeństwa - miłość małżonków ze swej natury wymaga jedności i nierozerwalności ich osobowej wspólnoty, która obejmuje całe ich życie: "A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało" (Mt 19, 6) (por. Rdz 2, 24)", "powołani są do ciągłego wzrostu w tej komunii przez codzienną wierność małżeńskiej obietnicy obopólnego całkowitego daru" (Jan Paweł II, adhort. apost. Familiaris consortio, 19). Ta wspólnota ludzka jest potwierdzona, oczyszczona i dopełniona przez jedność w Jezusie Chrystusie, udzieloną przez sakrament małżeństwa. Pogłębia się ona przez życie wspólną wiarą i przez wspólne przyjmowanie Eucharystii. "Przez równą godnośc osobistą kobiety i mężczyzny, która musi być uwzględniona przy wzajemnej i pełnej miłości małżonków, ukazuje sie także w pełnym świetle potwierdzona przez Pana jedność małżeństwa" (Sobór Watykański II, konst. Gaudium et spes, 49). Poligamia jest przeciwna równej godności i miłości małżeńskiej, która jest jedyna i wyłączna.